Tischendorf sporządził pierwszy opis kodeksu w 1860 rokuK. von Tischendorf, Notitia editionis codicis Bibliorum Sinaitici (Leipzig 1860), p. 50.. Gregory w 1908 roku dał mu siglum 083. Kodeks badali Agnes Smith Lewis, J. Rendel Harris, U.B. Schmid, D.C. Parker. Tischendorf datował go na VII wiek. INTF datuje go na VI lub VII wiek.
0112 i 0235 Kodeks pochodzi z tego samego rękopisu co 0112 i 0235. 0112 to 4 karty z tekstem Marka 14,29-45; 15,27-16,8 oraz krótkim zakończeniem Marka. Znalezione zostały przez Rendel Harrisa na Synaju, który opublikował ich tekst w 1890 rokuRendel Harris, Biblical fragments from Mount Sinai (1890), ss. 48-52.. Gregory w 1908 roku dał mu siglum 0112. Przechowywany jest w Klasztorze św. Katarzyny na Synaju (Sinai Harris 12).
0235 to jedynie fragmenty jednej karty z tekstem Marka 13,12-14.16-19.21-24.26-28. Przechowywany jest w Rosyjskiej Bibliotece Narodowej (O. 149).
Zobacz też Lista kodeksów majuskułowych Nowego Testamentu
Przypisy
Bibliografia K. von Tischendorf, Notitia editionis codicis Bibliorum Sinaitici (Leipzig: 1860),