mały|Grób Bolesława Babeckiego na cmentarzu komunalnym Północnym Bolesław Stefan Babecki (ur. 31 marca 1893 w Kluszewie, zm. 22 marca 1978 w Warszawie) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Pochodził z ziemiańskiej rodziny Antoniego Walentego i Józefy z Krośnickich. Uczestnik I wojny światowej. Żołnierz I Korpusu Polskiego w Rosji. W Wojsku Polskim służył od listopada 1918. W 1919 jako podporucznik artylerii przebywał na kilkumiesięcznym kursie w Oficerskiej Szkole Artylerii w Rembertowie. W czasie wojny polsko-bolszewickiej był dowódcą pociągów pancernych: „Strzelec Kresowy”, „Zagończyk” i „Pierwszy Marszałek”. Brał udział w walkach na froncie litewsko-białoruskim oraz w Małopolsce Wschodniej.
Po wojnie został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Pełnił służbę w 13 pułku artylerii polowej, a następnie był dowódcą pociągu pancernego nr 1. 31 marca 1924 został awansowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 140. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Od 1928 służył w 9 pułku artylerii polowej na stanowisku dowódcy baterii, potem dowódcy dywizjonu. 17 grudnia 1931 awansowany do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 i 13. lokatą w korpusie oficerów artylerii.