W 1970 r. wystąpił w rozegranym w dwóch miastach (Rovinj i Zagrzeb) "Turnieju Wolności", w którym uczestniczyli zawodnicy ówczesnej ścisłej światowej czołówki (m.in. Robert Fischer, Vlastimil Hort, Wasilij Smysłow, Svetozar Gligorić, Wiktor Korcznoj i Tigran Petrosjan). W turnieju tym jako jedyny pokonał zwycięzcę, Roberta Fischera, późniejszego (1972–1975) mistrza świata. W kolejnych latach odniósł szereg sukcesów w turniejach międzynarodowych, m.in.: 1973 – Oslo (I m.), 1975 – Rovinj/Zagrzeb (dz. II m. za Gyulą Saxem, wspólnie z Jurajem Nikolacem i Witalijem Cieszkowskim), 1976 – Sombor (I m.), Virovitica (dz. I m. wspólnie z Pálem Benkő i Vlastimilem Vansą), 1977 – Karlovac (dz. I m. wspólnie z Markiem Diesenem i Hansem Ree), 1979 – Zagrzeb (I m.), Virovitica (I m.), 1980 – Virovitica (II-III m.), Maribor (I m.), 1981 – Tuzla (I m.), Ramsgate (II-VI m.), 1982 – Sarajewo (II m. za Ołeksandrem Bielawskim), Vinkovci (I m.), 1983 – Hastings (edycja 1982/83, II m. za Rafaelem Waganjanem), 1986 – Zenica (dz. II m. za Jaime Sunye Neto, wspólnie z Slavoljubem Marjanoviciem), 1988 – Stara Pazova (I m.), 1989 – Vinkovci (I m.), Toronto (III m. za Patrickiem Wolffem i Davidem Norwoodem), 1990 – Toronto (III m. za Rafaelem Waganjanem i Joelem Benjaminem), 1993 – Osijek (dz. II m.