Określa się także dla zielonej linii e rtęci – 546,073 nm:
gdzie i są odpowiednio niebieską (480,0 nm) i czerwoną linią kadmu (643,8 nm).
Poniższa tabela zawiera listę długości fal i ich oznaczeń, na podstawie których określane są liczby Abbego:
{| class ="wikitable" |- ! Długośćfali [nm] ! SymbolFraunhofera ! Źródłoświatła ! Kolor |- | 365,01 || i | Hg | UV |- | 404,66 || h | Hg | fioletowy |- | 435,84 || g | Hg | niebieski |- | 479,99 || F′ | Cd | niebieski |- | 486,13 || F | H | niebieski |- | 546,07 || e | Hg | zielony |- | 587,56 || d | He | żółty |- | 589,3 || D | Na | żółty |- | 643,85 || C′ | Cd | czerwony |- | 656,27 || C | H | czerwony |- | 706,52 || r | He | czerwony |- | 768,2 || A′ | K | czerwony |- | 852,11 || s | Cs | IR |- | 1013,98 || t | Hg | IR
Przypisy
Bibliografia J.R. Meyer-Arednt Wstęp do optyki, PWN, Warszawa 1977. Calculation of Abbe’s Number for Glasses.
Kategoria:Wielkości optyczne Abbego Kategoria:Wielkości fizyczne nazwane od osób