Tablica stron ułatwia alokowanie nowego obszaru pamięci, ponieważ każda nowa strona może być alokowana w dowolnym obszarze pamięci fizycznej. Dzięki takiemu rozwiązaniu, niemożliwe jest, aby program lub jego proces uzyskał dostęp do strony pamięci, która nie została jednoznacznie do niego przypisana − w takim przypadku generowany jest błąd braku strony (PF – page fault). Wystąpienie tego błędu niekoniecznie musi być działaniem niepożądanym. Używany jest on nie tylko w mechanizmie ochrony pamięci, ale również w inny interesujący sposób: system operacyjny po przechwyceniu tego błędu, może załadować stronę, która wcześniej została przeniesiona na dysk (pamięć wymiany), i przywrócić dzięki temu działanie programu, który spowodował wystąpienie błędu. W ten sposób program uzyskuje dostęp do strony pamięci, której żądał.
Klucze ochrony Mechanizm kluczy ochrony dzieli pamięć fizyczną na bloki o określonej wielkości (np. 2 kB), jednocześnie przypisując każdemu z nich identyfikator (wartość liczbową) nazywaną kluczem ochrony. Każdy proces ma również przydzielony indywidualny klucz ochrony. W momencie próby dostępu procesu do pamięci, sprzętowo porównywane są wartości kluczy ochrony aktualnie wykonywanego procesu i bloków pamięci, jeśli nie pasują, występuje wyjątek.