W 1870 r. Zmaj ukończył studia medyczne i wrócił do Nowego Sadu rozpoczynając tam praktykę lekarską. Przeżył tam śmierć żony i dzieci. Lirycznym zapisem osobistej tragedii stał się tom wierszy Đulići uveoci.
Zarówno Đulići, jak i Đulići uveoci uważane są za największe osiągnięcie artystyczne Zmaja. Prócz tego jako pierwszy w literaturze serbskiej twórca poezji dziecięcej pisał on liczne utwory adresowane dla młodego czytelnika. Były one drukowane na łamach gazet i czasopism. Zmaj jest również zasłużonym tłumaczem. Przekładał głównie poezję węgierską (m.in. Sándor Petőfi, János Arany, Imre Madách), ale także niemiecką (Goethe, Heine), rosyjską (Lermontow) i angielską (Tennyson).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Serbscy pisarze Kategoria:Serbscy dramaturdzy Kategoria:Serbscy poeci Kategoria:Serbscy twórcy literatury dziecięcej i młodzieżowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Sadzie Kategoria:Urodzeni w 1833 Kategoria:Zmarli w 1904 Kategoria:Poeci XIX wieku