Niektóre z tych radzieckich czołgów, nie mając już amunicji, potrafiły się zbliżyć i zniszczyć niemiecką broń przeciwpancerną dosłownie rozjeżdżając jąCzołgi te udawało się ostatecznie zniszczyć przy użyciu baterii dział przeciwlotniczych Flak 18 kal. 88 mm lub 100 mm armat polowych poprzez zastosowanie ich w roli dział przeciwpancernych.Zaloga (1995), s. 17–18.Steve Newton, Panzer Operations on the Eastern Front – The Memoirs of General Raus, 2003, s. 21–25.. Niemieckie próby zniszczenia opancerzonych gigantów koncentrowały się w pierwszej kolejności na unieruchomieniu ich poprzez zniszczenie gąsienic, a następnie ostrzelaniu artylerią przeciwlotniczą lub wysadzeniu ich z bliska przy użyciu granatów przeciwpancernych.

Następnego dnia pojedynczy ciężki czołg KW-2 na skrzyżowaniu w pobliżu Rosieni zdołał odciąć jednostki niemieckiej 6 Dywizji Pancernej, które wcześniej ustanowiły przyczółki na Dubissie. Czołg ten powstrzymywał atak niemieckiej dywizji przez cały dzień, będąc cały czas atakowany przez różnoraką broń przeciwpancerną, aż w końcu skończyła mu się amunicjaGen. Erhard Raus, dowódca Kampfgruppe Raus należącej do 6 Dywizji Pancernej, nie zgadza się z tak opisywanym przebiegiem wydarzenia, jakoby 6 Dywizja Pancerna była powstrzymywana przez pojedynczy czołg.