w 1971 w Zagrzebiu poznał środowisko dysydentów, w tym Vlada Gotovaca i Franja Tuđmana. Później przez wiele lat był bliskim współpracownikiem politycznym tego pierwszego (aż do jego śmierci w 2000).
W 1990 Ivo Banac został członkiem Chorwackiej Akademii Nauki i Sztuki. Od 1994 do 1999 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Europy Południowej na Uniwersytecie Środkowoeuropejskim. W latach 90. zaangażował się w działalność polityczną w ramach Chorwackiej Partii Socjalliberalnej. W 1997 po rozłamie tej ostatniej przystąpił do Partii Liberalnej, którą założył Vlado Gotovac. Od 2003 do 2004 Ivo Banac kierował tym ugrupowaniem. Od lipca do grudnia 2003 sprawował urząd ministra ochrony środowiska w drugim rządzie Ivicy Račana. W wyborach w tym samym roku uzyskał mandat posła do Zgromadzenia Chorwackiego. Po konflikcie w ramach Partii Liberalnej opuścił to ugrupowanie, do końca kadencji pozostając deputowanym niezależnym.
W latach 2007–2009 stał na czele Komitetu Helsińskiego w Chorwacji. Został następnie konsultantem Bosnian Institute.
Przypisy
Kategoria:Chorwaccy historycy Kategoria:Chorwaccy ministrowie ochrony środowiska Kategoria:Deputowani do Zgromadzenia Chorwackiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Dubrowniku Kategoria:Politycy Chorwackiej Partii Socjalliberalnej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Yale Kategoria:Sowietolodzy Kategoria:Urodzeni w 1947 Kategoria:Zmarli w 2020