W grudniu 1928 został przez prymasa Augusta Hlonda nominowany profesorem teologii pastoralnej i rektorem w Arcybiskupim Seminarium Duchownym w Poznaniu. Obowiązki rektora pełnił do września 1935. W ostatnich latach życia poważnie chorował (gruźlica płuc, cukrzyca); na wieść o jego śmierci prymas Hlond powiedział:

Ks. Rolewski został pochowany początkowo na cmentarzu archikatedralnym w Poznaniu, w 1966 spoczął w konkatedrze pw. św. Stanisława Biskupa w Ostrowie Wielkopolskim.

Był aktywnym działaczem społecznym. Udzielał się m.in. w Towarzystwie Nauczycieli Szkół Średnich i Wyższych oraz Towarzystwie Pomocy Naukowej im. Karola Marcinkowskiego. Był inicjatorem wzniesienia pomnika kardynała Ledóchowskiego w Ostrowie Wielkopolskim. Redagował pisma "Dzwon Misyjny" i "Wiadomości Parafialne". Podobno dwukrotnie odmówił przyjęcia nominacji biskupiej, został natomiast w lutym 1930 papieskim prałatem domowym. Był znanym kaznodzieją, część jego kazań ukazała się drukiem (m.in. Znaczenie papiestwa jako siły moralnej w życiu ludzkości. Kazanie na 10-lecie pontyfikatu Piusa XI, 1932);