Deira (, Dere) – jedno z mniejszych królestw anglosaskich, założonych w VI wieku przez germańskie plemię Anglów na podbitych terenach Brytanii. W późniejszym okresie Deira połączyła się z sąsiednim królestwem – Bernicją, tworząc Nortumbrię, jedno z państw tzw. heptarchii anglosaskiejSnyder, s.210-212.
Nazwa Nazwa królestwa pochodziła prawdopodobnie od staroangielskiego słowa deru, które oznaczało „dąb”. Być może jednak pochodzi od przepływającej przez ten teren rzeki Derwent i położonego nad nią rzymskiego miasta Derventio (obecne Malton).
Terytorium Terytorium Deiry rozciągało się od estuarium Humber do rzeki Tees oraz od wybrzeża Morza Północnego do zachodnich krańców doliny Vale of YorkJ.Canon, str. 33. Tereny te leżą na obszarze dzisiejszego hrabstwa East Riding of Yorkshire.
Historia Pierwsza pisemna wzmianka o królestwie Deiry zachowała się w Historii Brittonum i dotyczy Saemila, przodka Elli, który "był pierwszym, który oderwał Deirę od Bernicji", co zdaniem historyków oznaczać może, że wyrwał Deirę spod władzy BrytówB.Yorke, s.109. Jest to właściwie jedyna wzmianka o dynastii Deiry przed VII wiekiem.