Operacja Velveta (hebr. מבצע ולווטה, Miwca Welweta) – izraelska operacja wojskowa przeprowadzona podczas I wojny izraelsko-arabskiej w dniach 24 września – 26 grudnia 1948 roku. Operacja polegała na przerzuceniu do Izraela drogą powietrzną samolotów myśliwskich Supermarine Spitfire zakupionych w Czechosłowacji.
Tło wydarzeń Podczas I wojny izraelsko-arabskiej wszystkie strony konfliktu starały się o zakup różnorodnych rodzajów uzbrojenia i amunicji. Rząd Izraela wykorzystał w tym celu istniejącą od lat międzynarodową sieć pracowników i lobbystów Agencji Żydowskiej. Dzięki temu, w krótkim czasie zakupiono około 25 tys. karabinów, 5 tys. karabinów maszynowych i 50 mln sztuk amunicji. Do przerzutu broni z Zachodu użyto samolotów transportowych zarejestrowanych w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Belgii i Panamie. Pilotowali je żydowscy piloci, bądź piloci wynajęci najczęściej z Pan American World Airways. Natomiast zakupiony ciężki sprzęt wojskowy, taki jak samochody ciężarowe, transportery opancerzone, czołgi i artylerię, przemycano drogą morską. Drugim, większym źródłem uzbrojenia okazał się Wschód, gdzie Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich zatwierdził sprzedaż dużych ilości broni do Izraela. Pochodziła ona w większości z Czechosłowacji.