thumb|240px|Grób pianistki Emmy Altberg, architekta Józefa Altberga, prawnika Lucjana Altberga i botanika Anny Wałek-Czerneckiej na cmentarzu ewangelicko-reformowanym przy ul. Żytniej w Warszawie Lucjan Altberg (Laskowski) (ur. 29 sierpnia 1886 w Płocku, zm. 29 listopada 1967 w Warszawie) – polski prawnik.
Życiorys Od 1895 uczył się w liceum w Płocku, skąd w roku 1899 musiał przenieść się do liceum w Kaliszu wskutek represji za udział w demonstracji. Od 1904 studiował prawo na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim, a od 1905 na uczelniach niemieckich oraz na Uniwersytecie Petersburskim, na którym uzyskał dyplom w 1911. Po nauce praktykował w kancelariach adwokackich w Warszawie i Petersburgu.
W czasie ruchów rewolucyjnych w Rosji zapoczątkowanych w 1917 działał politycznie jako członek Obozu Demokratyczno-Niepodległościowego i w 1918 więziony był przez bolszewików. W trakcie wojny polsko-bolszewickiej był delegatem Polskiego Czerwonego Krzyża w rozmowach ze stroną radziecką, był także konsultantem polskich delegacji państwowych na konferencjach w Mińsku i Rydze. Od 1920 adwokat. Po wojnie pracował jako radca prawny.