O’Connor mógł mówić o szczęściu po tym, jak w 2006 roku podczas szkolnego meczu został uderzony poniżej żeber. W rezultacie doznał pęknięcia śledziony i stracił ponad dwa litry krwi.
W 2007 roku został powołany do juniorskiej reprezentacji Australii w rugby piętnastoosobowym, która grała przeciw Anglii, Samoa i Nowej Zelandii. Rok później otrzymał powołanie do seniorskiej kadry w rugby 7
Kariera seniorska O’Connor został najmłodszym graczem w historii Super Rugby, gdy pojawił się na boisku w meczu 10. kolejki Western Force i Queensland Reds w sezonie 2008. W trzech pozostałych do końca sezonu meczach zagrał na pozycji wewnętrznego środkowego ataku (pozycja nr 12, ang. inside center).
8 listopada 2008 roku zadebiutował w dorosłej reprezentacji Wallabies, a jego trzy przyłożenia przechyliły szalę zwycięstwa na korzyść Australijczyków w wygranym 31:8 meczu z Włochami. Był wówczas drugim najmłodszym zawodnikiem, który zagrał w złoto-zielonych barwach, „ulegając” pod tym względem jedynie Brianowi Fordowi, który debiutował w 1957 roku.
W październiku 2009 roku otrzymał nagrodę dla najlepszego debiutanta w drużynie Western Force, a następnie tytuł najlepszego debiutanta w Australii.