Niektóre gatunki są silnie trujące (toksyny powodują porażenie mięśni), bywają też sadzone jako rośliny ozdobne. C. myrtifolia używana jest do trucia much, a C. ruscifolia do trucia szczurów. Ze względu na wysoką zawartość garbników wykorzystywane są (zwłaszcza C. myrtifolia) w garbarstwie. Wszystkie są wrażliwe na mrozy, stąd w Polsce sporadycznie spotykane bywają w kolekcjach botanicznych. W lecznictwie wykorzystywany jest nowozelandzki C. arborea, a z także z Nowej Zelandii pochodzący C. ruscifolia służy do wyrobu czarnej farby.
Morfologia thumb|Coriaria nepalensis Pokrój Kłączowe byliny, półkrzewy, krzewy i małe drzewa osiągające 6 m wysokości, o pędach wzniesionych lub wspinających się, pokrytych korkowaciejącymi przetchlinkami, zwykle czterokanciastych, zróżnicowanych na krótko- i długopędy. Na węzłach pędy pokryte są trichomoidami – w połowie łuskami, w połowie włoskami. Młode pędy mają szeroki rdzeń. Liście Naprzeciwległe (rzadko w okółkach po trzy), z wąskimi, zaostrzonymi i odpadającymi przylistkami. Blaszka liściowa niepodzielona, całobrzega, zwykle lancetowata do owalnej. Liście znacznie różnią się wielkością, u niektórych gatunków osiągając 10 × 8 cm, u innych są włosowate i mają do 4 mm długości przy 0,2 mm szerokości (C. angustissima).