Dla Whistlera jednakże jego obraz nie był staroświecki, ale był raczej wyrazem czegoś nowego i innowacyjnego. Nazywając go "Symfonią w bieli nr 3" podkreślił znaczenie kompozycji a nie tematu dzieła. Użycie przez niego terminu muzycznego było nawiązaniem do teorii sztuk korespondencyjnych, rozwiniętej przez francuskiego poetę Charles’a Baudelaire’a. Tendencje te z czasem stały się coraz bardziej dominujące w twórczości Whistlera. Jego dwa wcześniejsze obrazy: Symfonia w bieli nr 1 i Symfonia w bieli nr 2 nosiły pierwotnie tytuły Dziewczyna w bieli i Dziewczynka w bieli a dopiero później otrzymały nowe nazwy. Whistler chciał początkowo nazwać Symfonię w bieli nr 3 jako Dwie dziewczynki w bieli, ale jego rozwijająca się filozofia artystyczna sprawiła, że zmienił zdanie i od chwili pierwszego wystawienia tego obrazu opatrzył go tytułem muzycznym.
Przypisy
Bibliografia
(do zapoznania się z tekstem wymagana jest subskrypcja)
(dostępna jest tylko 1. strona; dla przeczytania całego artykułu wymagana jest subskrypcja) (do zapoznania się z tekstem wymagana jest subskrypcja)
Linki zewnętrzne Opis obrazu na stronie Barber Institute of Fine Arts
Kategoria:Obrazy Jamesa McNeilla Whistlera Kategoria:Obrazy w Barber Institute of Fine Arts w Birmingham