Stefan Marian Szletyński Jasieniec, Załuski (ur. 25 stycznia 1893 w Radomiu, zm. 16–19 kwietnia 1940 w Katyniu) – harcmistrz Związku Harcerstwa Polskiego, komendant Chorągwi Harcerzy w Łodzi, działacz niepodległościowy, porucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Mikołaja i Zofii z Daszewskich urodzony 25 stycznia 1893 w Radomiu. Był starszym bratem Jerzego Ludwika (1894–1915), starszego sierżanta Legionów Polskich, kawalera Orderu Virtuti Militari. W latach 1903–1909 uczęszczał do Szkoły Handlowej Zgromadzenia Kupców w Łodzi.
W latach 1916–1918, 1921, 1933–1937 pełnił funkcję komendanta Chorągwi Harcerzy w Łodzi. Był pierwszym komendantem Stanicy Harcerskiej „Bucze” (obecnie część wsi Górki Wielkie).
29 listopada 1927 prezydent RP mianował go podporucznikiem w rezerwie ze starszeństwem z 1 lipca 1925 i 1204. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a minister spraw wojskowych wcielił do 14 pułku piechoty we Włocławku. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Łódź Miasto II i nadal posiadał przydział w rezerwie do 14 pp. Następnie został przydzielony w rezerwie do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr IV. Na stopień porucznika rezerwy został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 586.