Jako jeden z największych orędowników grafiki w Warszawie współtworzył Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Graficznych (1912–1918). Był autorem wielu katalogów antykwarycznych, w tym także tych propagujących polską grafikę dawną i współczesną. Wydał teki graficzne: Feliksa Jabłczyńskiego Warszawa (1916) i (1918), Adama Grabowskiego Widoki Warszawy i Stanisława Lentza Sejm Ustawodawczy Rzeczypospolitej Polskiej w portretach (1919). Po wojnie ogłosił drukiem swoje okazałe opracowanie dotyczące sztuk graficznych Grafika. Drzeworyt, miedzioryt, litografia, Warszawa 1922 (wersja cyfrowa). Wilder był także kolekcjonerem i bibliofilem. Zbierał „białe kruki”, inkunabuły, starodruki, ryciny i obrazy. Spora część zbiorów przepadła w czasie bombardowania Warszawy 25 września 1939, a reszta podczas pożaru Biblioteki Ordynacji Krasińskich, gdzie w czasie okupacji zdeponowano ocalałą część zbioru rękopisów i starodruków warszawskiego antykwariusza. Hieronim Wilder zmarł w getcie warszawskim 6 czerwca 1941. Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 193–III–11).
Jego żoną była Halina Berlinerblau, siostra Jana Prota.
Przypisy