thumb|Grób Tadeusza Zielińskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Tadeusz Zieliński (ur. 2 lutego 1883 w Warszawie, zm. 21 września 1925 tamże) – polski architekt.
Życiorys Studiował architekturę w Wiedniu i Lwowie.
Od 1914 pracował w Warszawie, gdzie od 1915 wykładał na Politechnice. Był współorganizatorem Wydziału Architektury tej uczelni. W latach 1915–1919 tam był asystentem, a w latach 1919–1925 wykładowcą budownictwa.
Był związany z grupą artystyczną „Młoda Sztuka“. Przez wiele lat pełnił funkcję prezesa Koła Architektów w Warszawie.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 175-rząd 1/2).
Jego syn Tadeusz Bohdan Zieliński też był architektem.
Prace (m.in.) Zakład leczniczy w Kobierzynie (1917–1919) Gmach Medycyny Sądowej przy ul. Wojciecha Oczki 1 w Warszawie (1928) Kreślarnia Politechniki Warszawskiej (1924) przebudowa pałacyku Cukrowników w Warszawie (ok. 1915) Klinika Dermatologiczna przy ul. Koszykowej 82a w Warszawie (przebudowa, 1925) budynki Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie przy ul. Rakowieckiej 26/30 (ok. 1925) Instytut Radowy (1925–1927, ukończony przez Zygmunta Wóycickiego) budynek Chemicznego Instytutu Badawczego w Warszawie budynek szkoły powszechnej przy ul.