Jan Szuba, duchowny rzymskokatolicki archidiecezji łódzkiej, prałat, ur. 19 października 1932 r. w Nowej Wsi Królewskiej koło Wrześni, jako jedno z pięciorga dzieci Anny ze Staniszewskich i Jana Szuby. Rodzina miała silne tradycje patriotyczno-narodowe i religijne. Ojciec uczestniczył w powstaniu wielkopolskim i obu wojnach światowych, matka była solistką chóru kościelnego.
Życiorys Do szkoły podstawowej uczęszczał w czasie okupacji niemieckiej. Pomimo obowiązku nauki w języku niemieckim nie poddał się procesowi germanizacji. Po ukończeniu szkoły średniej miał zamiar ukończyć uczelnię muzyczną i zostać śpiewakiem operowym.
Pod wpływem ks. Stanisława Świerczka wstąpił jednak do Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzihttp://zjednoczeniepabianickie.pl/joomla/index.php?option=com_content&view=article&id=67:ks-praat-jan-szuba&catid=38:wpisani-w-histori-miasta&Itemid=58 Nota biograficzna ks. Jana Szuby na stronie Zjednoczenia Pabianickiego..
30 czerwca 1957 r. z rąk bp Michała Klepacza otrzymał święcenia kapłańskie. Niezależnie od tego uzyskał tytuł magistra historii sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim.