Przykłady thumb|240px|Ołtarz Pasji w opactwie Cystersów w Ambierle, 1466 Do dziś zachowało się kilkaset retabulów ołtarzowych o niderlandzkiej proweniencji. Do najstarszych dzieł zalicza się drewniane retabulum w kościele Sint Salvator w Hakendover w Brabancji, datowane na ok. 1400–1404, w którym pod ozdobnymi baldachimami znajdują się niewielkie reliefy ze scenami pasyjnymi, a nad nimi figurki świętych.
Brukselczyk Willem Ards wykonał retabulum dla kościoła Św. Katarzyny w Schwäbisch Hall. Jan Borman wykonał ołtarze do kościołów w Ambriele w Burgundii i w Leuven, a dzieła związane z tym warsztatem dotarły m.in. do Anglii, Węgier, Skandynawii i Estonii. Nieznani z imienia brukselscy artyści eksportowali ołtarze m.in. do Lubeki, Nadrenii i Westfalii (ołtarze w kościołach w Rheinbergu, Neetze, Groß Grönau, czy w kościele Św. Rajnolda w Dortmundzie).
Położone na północ od Brukseli Mechelen było ośrodkiem produkcji figur Marii z Dzieciątkiem i świętymi, które częstokroć umieszczano w retabulach ołtarzowych, najczęściej służących jako przedmiot pobożności zakonnic i mniszek, które preferowały m.in. kult Dzieciątka Jezus, dziewiczości Marii.