Zajmowane stanowiska Witold Tomassi był zatrudniony w okresie: 1933–1939 i 1945–1970 – na Wydziale Technologii Chemicznej Politechniki Warszawskiej, od 1947 roku jako kierownik Katedry Chemii Fizycznej (funkcję przejął od prof. Wojciecha Świętosławskiego; był również dziekanem Wydziału), 1970–1975 – w Wojskowej Akademii Technicznej, jako dyrektor Instytutu Chemii, 1975–1982 – w filii Politechniki Świętokrzyskiej w Radomiu (później – Wyższa Szkoła Inżynierska w Radomiu i Politechnika Radomska, a obecnie Uniwersytet Technologiczno-Humanistyczny im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu), jako profesor zwyczajny na Wydziale Materiałoznawstwa i Technologii Obuwia, 1982–1988 – w Instytucie Mechaniki Precyzyjnej w Warszawie, jako doradca naukowy.

Tematyka pracy naukowej i publikacje Witold Tomassi był specjalistą w dziedzinie elektrochemii. Za szczególnie doniosłe są uważane jego osiągnięcia dotyczące zastosowania elektrod wykonanych z węgla aktywnego (elektrody proszkowe), których zastosowanie pozwoliło zmniejszyć zużycie energii potrzebnej do elektrolizy dzięki wykorzystaniu energii adsorpcji.