Lansford W. Hastings (ur. w 1819 w Mount Vernon w Ohio, zm. w 1870 na wyspie Saint Thomas na Wyspach Dziewiczych wówczas należących do Danii) – amerykański prawnik, publicysta, awanturnik polityczny i podróżnik.
W latach 1843–1844 odbył podróż przez Góry Skaliste do Kalifornii. Wówczas zaangażował się w akcję, zmierzającą do sprowadzenia na zachodnie wybrzeże jak największej liczby amerykańskich osadników ze wschodu. Ich przewaga nad autochtonami miała doprowadzić do oderwania tych ziem od Meksyku i utworzenia z nich niezawisłej Republiki Kalifornii. W tym celu napisał i wiosną 1845 r. opublikował w Cincinnati The Emigrants' Guide to Oregon and California (Przewodnik emigrantów do Oregonu i Kalifornii). 11 kwietnia 1846 r. Hastings sam poprowadził z Sutter’s Fort na zachód karawanę złożoną z 60 do 75 wozów do Fort Bridger w Wyoming. Stąd skierował się zupełnie nową, krótszą drogą, omijającą od południa Wielkie Jezioro Słone i przecinającą w poprzek Wielką Pustynię Słoną, zwaną odtąd Skrótem Hastingsa (ang. Hastings Cutoff), po czym przez tereny dzisiejszej Nevady dotarł bezpiecznie do Kalifornii.