Natychmiast po otwarciu korytarza komunikacyjnego z żydowską enklawą na pustyni Negew, w nocy z 19 na 20 października 1948 drogą prowadzącą przez wioski Kaukaba i Hulajkat przerzucono uzupełnienia i zaopatrzenie dla Brygady Negew i Brygady Jiftach. Następnie przerzucono tędy 82 Batalion 8 Brygady Pancernej i 7 Batalion Brygady Negew. W kibucu Szowal odbyła się ostateczna odprawa dowódców oddziałów przed atakiem na Beer Szewę.
Według przechwyconych przez Izraelczyków telegramów, egipskie siły z rejonu al-Faludża miały przegrupować się do Beer Szewy. Dowództwo egipskie nie zdawało sobie jednak sprawy z izraelskich planów natarcia na miasta, i wszystkie ruchy wykonywano opieszale, spodziewając się szybkiego wprowadzenia kolejnego zawieszenia broni. Obronę miasta stanowił wzmocniony 1 Batalion piechoty wspierany przez artylerię i moździerze. Było to około 500 żołnierzy. Pozycje obronne składały się z 25 umocnionych pozycji ogniowych, przy czym brakowało okopów. Od południa, wschodu i północnego zachodu miasto otaczały rowy przeciwczołgowe i zasieki z drutu kolczastego. Siedziba dowództwa egipskiego batalionu znajdowała się w starym tureckim dworcu kolejowym.