Stanisław Tomasz Nowakowski (ur. 11 stycznia 1888 we wsi Sosnówka koło Kamieńca Podolskiego, zm. 10 lub 11 marca 1938 w Poznaniu) – polski geograf, profesor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Zajmował się głównie geografią społeczno-ekonomiczną.
Życiorys Był synem Józefa Nowakowskiego, tamtejszego oficjalisty dworskiego, i Marii Paszkiewicz. W 1907 w Saratowie uzyskał maturę, w tym samym roku rozpoczął studia ekonomiczne na Wyższych Kursach Handlowych w Kijowie (od 1908 Kijowski Instytut Handlowy), które zakończył w 1916. W latach 1911–1917 odbył podróże do Japonii, gdzie badał rolnictwo i problemy polityczne oraz ekonomicznej ekspansji Japonii na Dalekim Wschodzie i Pacyfiku. Napisał wówczas prace: Sielskoje chozjajstwo sowremiennoj Japoni (Kijów 1913) oraz Panamskij Kanał i jego mirowoje znaczenije (Kijów 1915). Na podstawie prac został powołany w 1917 w kijowskim Instytucie Handlowym na stanowisko kierownika katedry geografii ekonomicznej. Po kilku miesiącach udał się ponownie do Japonii i stąd wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie osiedlił się w Chicago. Na Uniwersytecie Yale (w New Haven) pod kierunkiem E. Huntingtona napisał rozprawę doktorską Klimat Syberii oraz mianowany został profesorem geografii ekonomicznej na Uniwersytecie Clarka (w Worcester), a w 1922 przyjechał z misją naukową do Polski.