mały|John Norton Loughborough John Norton Loughborough (ur. 1832, zm. 7 kwietnia 1924) – jeden z pierwszych kaznodziejów spośród adwentystów dnia siódmego.
Loughborough angażował się w ruch adwentystów dnia siódmego już we wczesnym stadium rozwoju tego ruchu. W roku 1852 został powołany przez Ellen G. White do wygłaszania kazań. Pracował dla kościoła w Nowej Anglii, Michigan, Ohio, Wielkiej Brytanii i Kalifornii. W 1878 roku Ellen White powiedziała mu, że jego praca dla kościoła „musi być taka, aby opowiedzieć o jego pełnej wartości”. W 1902 roku opublikował on opis poselstwa oraz historię adwentyzmu dnia siódmego pod tytułem „Wzrost i rozwój poselstwa trzeciego anioła”, jednak pozycja ta uległa zniszczeniu, kiedy to uległ spaleniu podczas pożaru Review and Herald w Battle Creek w stanie Michigan w roku 1903. Następnie w roku 1905 wydał on kolejną książkę „Wielki, drugi ruch adwentowy”, w której opisał swoje pierwsze doświadczenia w historii kościoła, wizje oraz proroctwa Ellen White, pierwsze podziały w kościele, różne filozoficzne oraz religijne kwestie, jak również poruszył kilka kwestii autobiograficznychLoughborough, J.N. „The Great Second Advent Movement” Review and Herald Publishing Assn., Washington, D.C., 1905..