W kolejnym roku szkolnym odchodzą Kalinowscy, a pracę podejmują nauczyciele, którzy będą pracować przez dziesiątki lat – Zofia Płachówna i Wacław Tuwalski, zmiana również następuje w nauce religii, której będzie uczył nowy proboszcz. Kierownikiem zostaje Wacław Tuwalski (pełni on tę funkcję do 1973 roku). W 1933 roku zorganizowano VII oddział, który miał swoją siedzibę u pana Grzejdaka. W 1934 roku z inicjatywy pana Tuwalskiego rozpoczęto budowę szkoły, którą do użytku oddano w 1935 roku.
Okres II wojny światowej Pracę szkoły nie przerwała wojna, ponieważ szkoła wtedy pracowała, ale pod czujnym okiem okupanta. Niemcy zniszczyli wszystkie podręczniki, a nauczyciele mogli posługiwać się tylko niemiecką gazetą Ster. W 1939 roku pracę podejmuje Nina Oziemczuk (do 1973). Od roku 1941 można zaobserwować, że zapisy w dziennikach szkolnych były prowadzone w dwóch językach: ojczystym i okupanta. W roku 1943 pracę w szkole podejmuje Paulina Konarzewska, a rok później Stanisława i Władysław Nowak, który zostaje kierownikiem, gdyż Tuwalski musi się ukrywać przed Niemcami.
Okres powojenny 20 września 1944 roku rada pedagogiczna postanowiła, że zostanie zrobiona zbiórka na remont szkoły, na opał dla szkoły, na obsługę szkoły i na pomoc Warszawie, kwota to 50 zł od miejscowego i 100 od zamiejscowego.