200px|thumb|Ukarany T. Oates przykuty do gąsiora. Titus Oates (ur. 1649, zm. 1705) – angielski duchowny anglikański, przestępca, konspirator, który przyczynił się do obalenia króla Jakuba II Stuarta.

Życiorys Wczesne życie Wychowany przez brutalnego i nie interesującego się nim ojca, Samuela, Titus miewał napady konwulsji, cierpiał na ślinotok i chroniczny katar. Według pewnych relacji jego wygląd przedstawiał się tak: miał jedną nogę krótszą od drugiej, twarz we wszystkich kolorach tęczy, a resztę ciała czarną, odstające uszy... krótką szyję... wąski podbródek.

W 1667 zapisał się na Uniwersytet w Cambridge. Nigdy go nie ukończył, ale podawał się za jego absolwenta, dzięki czemu pracował w 1673 jako kaznodzieja w plebanii w Kent. Członkowie kongregacji zwolnili go, ponieważ przejawiał gwałtowny temperament. Później stał się wikariuszem swego ojca w Hastings. Również i wtedy go wyrzucono pod zarzutem namawiania dyrektora miejscowej szkoły do popełnienia sodomii z jednym z uczniów. W obawie przed procesem Oates uciekł do Londynu. Tam swoimi oszustwami zdobył posadę kapelana okrętowego na statku Adventure. W 1676 kolejny raz został zwolniony za utrzymywanie kontaktów homoseksualnych.