Zwolnienie z pracy, choroba i koniec Wobec Evertha zostały wszczęte dochodzenia polityczne. Krótki czas potem otrzymał pismo z Saksońskiego Ministerstwa Edukacji, w które głosiło, że jego nastawienie w żadnym wypadku nie godzi się z postulatami, jakie powinien wyznawać nauczyciel akademicki nowego państwa. 23 kwietnia 1933 Everth udał się na przymusowy urlop za rzekomo „antyniemiecką postawę”. Uzasadnienie to musiało być szczególnie dotkliwe dla Evertha, który w istocie był germanofilem. Jako jedyny prasoznawca miał on odwagę krytykować rozporządzenia nadzwyczajne i politykę wobec prasy narodowych-socjalistów. Jego przymusowa emerytura rozpoczęła się 30 września 1933, mimo że liczne dochodzenia niczego nie udowodniły, do tego rodzaju działań nadal dochodziło na podstawie obowiązującego prawa.
W czasie przymusowej emerytury Everth był już poważnie chory na białaczkę, dalszy opór był więc dla niego niemożliwy. Erich Everth zmarł 22 czerwca 1934 w Lipsku.
Upamiętnienie Od 2003 r. Leipziger Medienstiftung (lipska fundacja na rzecz mediów) przyznaje stypendium nazwane na cześć Evertha.