Fannie Bloomfield-Zeisler (ur. 16 lipca 1863 w Bielsku, zm. 20 sierpnia 1927 w Chicago) – amerykańska pianistka pochodzenia żydowskiego.
Biografia Urodziła się w Bielsku na Śląsku Austriackim (dzisiejsze Bielsko-Biała) jako Franziska Blumenfeld. Córka Salomona i Berthy z domu Jäger. Gdy miała cztery lata jej rodzina wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych, osiedlając się w Chicago. Tam zmienili swoje nazwisko na angielsko brzmiące Bloomfield, sama Franziska zaś używała odtąd imienia Fannie.
Już w wieku sześciu lat zainteresowała się grą na fortepianie. Jej pierwszymi nauczycielami byli Carl Wolfsohn (fortepian) i Bernhard Ziehn (fortepian, teoria muzyki, harmonia). W lutym 1875 r., w wieku 11 lat, Bloomfield wystąpiła po raz pierwszy publicznie publicznie. Dwa lata później przebywająca w USA Anna Jesipowa po usłyszeniu jej gry poleciła ją swojemu mistrzowi, Teodorowi Leszetyckiemu. W latach 1878–1883 była jego uczennicą w Wiedniu, po czym powróciła do Chicago, gdzie zaczęła karierę artystyczną.