thumb|185px|Stanisław Budzyński po aresztowaniu przez NKWD 1937

Stanisław Budzyński ps. „Tradycja”, „Henryk”, „Marian”, „Ziemniak” (ur. 9 września 1894 w Warszawie, zm. 21 sierpnia 1937 w Moskwie) – działacz komunistyczny, publicysta, zastępca członka KC KPP.

Życiorys Syn szewca Jana, brat Heleny Budzyńskiej. Skończył dwuklasową szkołę, następnie uczęszczał na kursy wieczorowe, później na wyższe kursy handlowe. Od 1908 działał w młodzieżowym ruchu robotniczym, organizując koła samokształceniowe. Od 1911 członek Socjaldemokratycznego Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Skórzanego. W 1912 wstąpił do SDKPiL, od 1913 członek Komitetu Warszawskiego SDKPiL, z ramienia którego obsługiwał dzielnice: Wola, Praga i Mokotów. Jednocześnie działał w stowarzyszeniach „Przyszłość” i „Kultura”. Od 11 lipca 1915 do grudnia 1916 więziony. Uważany był za najlepszego mówcę w SDKPiLAndrzej Friszke „Państwo czy rewolucja. Polsce komuniści a odbudowanie państwa polskiego 1892 – 1920“ Wydawnictwo Krytyki Politycznej 2020, ISBN 978-83-66586-19-2, str. 271. Wyjechał do Moskwy, gdzie podczas rewolucji lutowej 1917 nawiązał łączność z Komitetem Moskiewskim Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji (bolszewików) (SDPRR(b)). Współorganizator i członek zarządu moskiewskiej grupy SDKPiL.