Osierocony w wieku dwóch lat przez ojca od tej pory przyszły duchowny był wychowywany przez matkę i babkę. Gdy w czasie II wojny światowej w jego rodzinnej miejscowości otwarta została cerkiew św. Jana Chrzciciela (w okresie międzywojennym nieczynna), Natalia Hrycuniak i jej syn zaczęli do niej uczęszczać. Razem z matką uniknął wysiedlenia, jakiemu podlegała w latach 1944–1946 ludność ukraińska, być może dzięki wstąpieniu jego wuja do wojskaA. Matreńczyk, Z metropolitą Sawą o życiu i Cerkwi, „Przegląd Prawosławny”, nr 8 (338), sierpień 2013.. Do szkoły podstawowej uczęszczał początkowo w rodzinnych Śniatyczach, następnie w Komarowie. Następnie razem z matką wyjechał do Chorzowa. Tam przez dwa lata uczył się w szkole średniej, po czym postanowił kształcić się na prawosławnego duchownego.