W rozwoju ostrygi jadalnej występuje larwa typu weliger. Ostrea edulis żyje ponad 20 lat.
Znaczenie użytkowe Ostryga jadalna była hodowana w starożytności przez Rzymian w specjalnie do tego celu budowanych stawach ze słoną wodą. Na terenie Polski, znaleziska muszli ostryg (przywożonych w celach konsumpcyjnych) stwierdzono w kilku stanowiskach z okresu wczesnego średniowiecza. Popularność w Polsce zyskały z innymi daniami kuchni francuskiej na początku XVII wieku. thumb|300px|left|Światowe połowy Ostrea edulis w latach 1950-2003 (w tonach) na podstawie FAO/FIGIS Do XIX wieku, ostryga jadalna była poławiana na dużą skalę, co doprowadziło do przełowienia i zniszczenia populacji w Europie. W drugiej połowie XIX wieku w południowo-zachodniej Francji, a następnie w basenie Morza Śródziemnego (początek XX w.) upowszechniły się metody hodowli tego gatunku. Większość hodowców pozyskuje larwy ze źródeł naturalnych. Odnawiające się populacje Ostrea edulis zostały znacznie przerzedzone epidemią choroby zakaźnej w 1920 roku.