thumb|300px|Świat według Herodota
Arimaspowie – starożytny lud o nieustalonym rodowodzie etnicznym, zamieszkujący obszary na wschód od Argipejów i Issedonów.
Arimaspowie u Herodota Herodot przekazał informacje o Arimaspach, zaczerpnięte od Argipejów i Issedonów. Według nich za wschodnimi górami mieszkali „kozłonodzy ludzie” i „jednoocy ludzie”, nazywani przez Scytów Arimaspami. Byli wrogo nastawieni do Argipejów i Issedonów. Podczas jednego z najazdów zajęli obszar zamieszkany pierwotnie przez Issedonów, w konsekwencji czego Issedonowie byli zmuszeni do wędrówki na zachód.
Lokalizacja kraju Arimaspów W drugim tysiącleciu p.n.e. tereny na wschód i południowy wschód od Semeju zamieszkiwała ludność należąca do lokalnego odłamu kultury andronowskiej. Byli to prawdopodobnie przodkowie Issedonów. Przybyła ze wschodu ludność, zaliczana do kultury karasukskiej, zmusiła Protoissedonów do migracji, niemniej część podbitej ludności pozostała i została wchłonięta przez najeźdźców. Reszta wywędrowała na tereny tzw. „innych Scytów”, zmuszając z kolei ich do przesunięcia się na zachód. Najeźdźcy ze wschodu byli przypuszczalnie przodkami późniejszych Arimaspów. W VII wieku p.n.e., za Aristeasa, Arimaspowie i Argipejowie wspólnie zamieszkiwali obszary położone na wschód i południowy wschód od Semeju.