Edward Boniecki (ur. 7 grudnia 1962Ogród. Kwartalnik, nr 2 (4)/1990, s. 31 (tam nota biograficzna)) – polski historyk literatury, eseista, krytyk literacki. Profesor Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk. Współpracownik Pracowni Literatury Modernizmu w Europie Środkowo-Wschodniej w Instytucie Literatury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego.
Studiował polonistykę (Uniwersytet Warszawski) i filozofię (Akademia Teologii Katolickiej). Doktoryzował się w 1993 pracą Struktura „nagiej duszy”. Studium o Stanisławie Przybyszewskim, habilitował w 1999 pracą Modernistyczny dramat ciała. Maria Komornicka. Publikował m.in. w „Znaku”, „Odrze”, „Twórczości”, „Pamiętniku Literackim”, „Muzyce” i włoskim kwartalniku „Prometeo”. Interesują go zagadnienia antropologiczne literatury Młodej Polski oraz związki między literaturą a innymi sztukami, zwłaszcza muzyką. Znawca spuścizny Karola Szymanowskiego, uczestnik międzynarodowych konferencji muzykologicznych, jeden z autorów Encyklopedii Muzycznej PWM. Laureat Nagrody im. Karola Szymanowskiego (2015).