mały|Grób Janiny Stańkowskiej na cmentarzu Bródnowskim Janina Stańkowska (ur. 6 grudnia 1914 w Kielcach, zm. 18 marca 2011 w Warszawie) – polska architektka, malarka pejzażystka.
Życiorys Studiowała na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, który ukończyła w 1939. W 1945 została wraz mężem Janem Stańkowskim oddelegowana przez ministra odbudowy Michała Kaczorowskiego do Olsztyna, dokąd dotarła 23 marca 1945. Podjęła pracę w miejskim wydziale architektury, jedną z pierwszych jej prac był plan odbudowy i rozwoju Olsztyna. Od 1948 zajmowała stanowisko kierownika oddziału budownictwa w Wydziale Odbudowy Urzędu Wojewódzkiego. Tworzyła liczne projekty architektoniczne i urbanistyczne dla miast Warmii, Mazur i Mazowsza. Była autorką wielu obiektów użyteczności publicznej m.in. szkół i obiektów przemysłowych. Od 1955 do 1961 pełniła funkcję prezesa olsztyńskiego oddziału SARP, którego członkiem była od 1947. W 1962 wraz z rodziną powróciła do Warszawy, podjęła pracę w Pracowni Urbanistycznej miasta Warszawy, która funkcjonowała przy Naczelnym Architekcie Miasta. Janina Stańkowska była współautorem planu Warszawskiego Zespołu Miejskiego i Planu Ogólnego Warszawy. W 1974 przeszła do Biura Planowania Rozwoju Warszawy angażując się w tworzenie studium rozwoju i analizie programu rozwoju obszaru metropolitarnego.