1918 – przejęcie zarządu i administracji fabryki przez państwo polskie 1921 – wykupienie fabryki przez Zakłady Solvay w Polsce (sp. z o.o. w Warszawie, podlegająca centrali w Brukseli), początek dynamicznego rozwoju zakładu, lata 20. – budowa szkoły powszechnej i stadionu sportowego, 1922 – otrzymanie koncesji na czerpanie solanki z Baryczy, 1926 – nabycie złóż wapieni od firm Wapienniki i Kamieniołomy Rajnera i Sp., zmiany technologii i urządzeń, rozbudowa, koniec lat 1920. – rozpoczęcie tworzenia Parku Solvay (pod opieką zarządu fabryki do wybuchu II wojny światowej), 1938 – przejęcie części budynków Huty Żelaznej S.A. (po jej likwidacji), 1939 – przejęcie zakładu przez okupanta, 1940 – uruchomienie zakładu pod nazwą Ostdeutsche Chemische Werke GmbH, 1940 (21 XI) – spalenie 50 wagonów siana prasowanego przeznaczonego do wyrobu materiałów wybuchowych przez bojowców krakowskiej PPS Mariana Bombę, Jana Kałużę i Jana Rzepę w ramach akcji sabotażowej 1945 – uruchomienie Fabryki Sody W Borku Fałęckim, Zakłady Solvay w Polsce, Sp. z o.o. (nazwa była zmieniana), 1950–1970 – dalsza rozbudowa zakładu i rozwój, wzrost niekorzystnego oddziaływania na środowisko, lata 70.