Współwydawca „Rzeczypospolitej” i „Warszawianki”, uczestnik Akcji Katolickiej i członek Sodalicji Mariańskiej. W czasie II wojny światowej pozostał na skrawku majątku Pełkinie, który opuścił w 1944 roku i zamieszkał u syna Stanisława w Makowie Podhalańskim. Autor publikacji Park dworski w Pełkiniach, Kilka słów o przycinaniu i leczeniu chirurgicznym drzew... (1929). Współpracownik „Rolnika” (1908), „Gazety Narodowej” (1912), „Hodowcy”, „Jeźdźca” i innych.
Zmarł 4 września 1945 w Makowie Podhalańskim.
Rodzina 21 lutego 1889 roku książę Witold poślubił Jadwigę Dzieduszycką (ur. 2 marca 1867, zm. 12 lipca 1941 we Lwowie), córkę Włodzimierza Dzieduszyckiego. Czartoryscy mieli dwanaścioro dzieci, tj. trzy córki i dziewięciu synów: Maria Anna (ur. 23 lutego 1890, zm. 21 czerwca 1981) Anna Maria (ur. 18 kwietnia 1891, zm. 23 maja 1951) Kazimierz Jerzy (ur. 7 sierpnia 1892, zm. 24 maja 1936) Jerzy Piotr (ur. 23 lutego 1894, zm. 2 sierpnia 1969) Włodzimierz Alfons (ur. 3 listopada 1895, zm. 2 października 1975) Jan Franciszek (ur. 19 lutego 1897, zm. 6 września 1944) Roman Jacek (ur. 21 listopada 1898, zm. 24 października 1958) Stanisław Ignacy (ur. 26 stycznia 1902, zm. 9 sierpnia 1982) Elżbieta (ur. 9 września 1904, zm. 21 września 1904) Adam Michał (ur. 16 stycznia 1906, zm. 11 czerwca 1998) Witold Tadeusz (ur.