Rozeta Najbardziej ozdobnym elementem lutni jest rozeta (późnorenesansowe lutnie basowe miewały czasem aż trzy). Pośród bogactwa zachowanych wzorów rozróżnić możemy kilka podstawowych motywów, które powtarzały się, w nieznacznie tylko zmienionych formach, przez całe stulecia. Najbardziej powszechnym motywem była tzw. Gwiazda Dawida. W swej dekoracyjnej postaci, została zapożyczona, podobnie jak sama lutnia z kultury Arabów hiszpańskich. Rozety niektórych, późnorenesansowych lutni europejskich wykazują zadziwiające podobieństwo do motywów pojawiających się w arabskich manuskryptach oraz ceramice z Alhambry a także, rzecz jasna, na instrumentach muzycznych. Jednakże w lutni europejskiej, ściśle geometryczny, arabski ornament został wzbogacony o elementy florystyczne.
Szyjka Szyjka lutni renesansowej jest dość szeroka i krótka, posiada palisandrową podstrunnicę, której koniec wpuszczony jest w płytę wierzchnią (inaczej niż w gitarze, w której naklejony jest on na płytę wierzchnią). Szyjka zakończona jest wygiętą do tyłu główką z kołkami do naciągu strun (czasem bogato rzeźbioną). Progi, wykonane z jelit (współcześnie stosuje się również nylonowe zamienniki), wiązane są wokół szyjki, co umożliwia ich przesuwanie i dostrajanie instrumentu.