Cedric Howell był akurat na patrolu, kiedy to 15 czerwca niemieckie i austriackie siły rozpoczęły bitwę nad Piawą ostrzeliwując wojska ententy z przeciwległego brzegu rzeki. Zauważywszy to, zawrócił, dotarł do bazy o godzinie 11:40 i jako pierwszy przyniósł informację o ataku. Następnie zatankowanym uzbrojonym w bomby samolotem wraz z resztą dywizjonu wykonał cztery naloty skierowane przeciwko wojskom nieprzyjacielskim. 45. Dywizjon zniszczył most pontonowy, jedną łódź oraz okop pełen żołnierzy, a także śmiertelnie ranił setki żołnierzy wroga strzałami z pistoletów maszynowych. Inne mosty zostały zmyte przez silny deszcz i 18 czerwca australijskie wojska zgromadzone na alianckim brzegu rzeki przeprowadziły kontratak.
12 lipca 1918 roku kapitan Cedric Howell oraz podporucznik (ang. lieutenant) Alan Rice-Oxley wzbili się w niebo w swoich samolotach Sopwith Camel. Niedługo po tym para napotkała wrogą formację składającą się z od dziesięciu do piętnastu samolotów. W bitwie powietrznej, która się wywiązała Cedric Howell zestrzelił cztery maszyny państw centralnych, a jedną unieszkodliwił. Dwa dni później Cedric Howell zestrzelił dwa wrogie samoloty i doprowadził do rozbicia się kolejnej na terytorium, będącym pod kontrolą wojsk ententy.