w wyniku konfliktu, do jakiego doszło w łonie Naczelnej Rady Harcerskiej za sprawą Antoniego Olbromskiego i Tadeusza Kamieńskiego na tle obaw łódzkich instruktorów, iż władze ZHP ulegają wpływom politycznym, a to groziło uwikłaniem harcerstwa w walki partyjne. Po rezygnacji był m.in. przewodniczącym (w latach 1926–1933) Centralnego Biura Porozumienia Organizacji Współdziałających w Zwalczaniu Komunizmu. Przy badaniu metod działalności komunistycznej współpracował z ks. kard. Augustem Hlondem, ks. bp. Stanisławem Adamskim, ks. hm Stefanem Wyszyńskim i ks. Szwejnicem. Trzon pracowników społecznych Centralnego Biura stanowili wtedy instruktorzy harcerscy, m.in. również Władysław Sołtan.
Od 6 września 1904 r. był mężem Marii Tekli z Czarneckich h. Prus III (1878–1932). Dzieci nie mieli.
Zmarł 12 września 1948 r. w Krakowie. Pochowany 15 września 1948 r. na cmentarzu Rakowickim.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (7 listopada 1925)M.P. z 1925 r. nr 262, poz.