Dajr asz-Szajch () – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Jerozolimy w Mandacie Palestyny. Została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko arabskiej (an-Nakba), po ataku Sił Obronnych Izraela w dniu 21 października 1948.
Położenie Dajr asz-Szajch leżała wśród wzgórz Judei, w odległości 16 kilometrów na zachód od miasta Jerozolima. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 678,1 ha. We wsi mieszkało wówczas 220 osób.
własność gruntów powierzchnia gruntów (hektary) Arabowie 136,6 Żydzi 0 publiczne 541,5 Razem 678,1
Rodzaj użytkowanych gruntów hektary uprawy oliwek 40 uprawy nawadniane 29,1 uprawy zbóż 102,5 nieużytki 545,7 zabudowane 0,8
Historia W okresie panowania mameluków (1250-1517) wieś Dajr asz-Szajch była siedzibą jednej z najbardziej znanych w okolicy dynastii lokalnych szejków. Założycielem wioski był al-Sajid Badr-al Din Muhammad, który prawdopodobnie przybył do Palestyny z Iraku. Założył on tutaj islamską szkołę religijną, która przyciągała wielu uczniów. W 1596 Dajr asz-Szajch była niewielką wsią, z populacją liczącą 113 mieszkańców. Utrzymywali się oni z upraw pszenicy, jęczmienia, oliwek, owoców, oraz hodowli kóz i miodu.
W okresie panowania Brytyjczyków Dajr asz-Szajch była średniej wielkości wsią.