Elektroda trzeciego rodzaju – elektroda zbudowana z metalu (M), pokrytego dwoma warstwami soli: pierwszą z trudno rozpuszczalnej soli (MX), drugą z łatwiej rozpuszczalnej soli (NX) drugiego metalu (N),
zanurzona w elektrolicie zawierającym kationy metalu N i aniony (X), wspólne dla obu soli. Na trzech granicach faz, występujących w półogniwie, zachodzą różne potencjałotwórcze elementarne reakcje odwracalne. Niech za przykład posłuży ogniwo, w którym: M = Zn, N = Ca i X = . Takie półogniwo zapisuje się jako: Zn (s) | (s) | (s) | .
Zachodzą w nim: reakcje elementarne:
reakcja złożona (sumaryczna): .
Równanie reakcji sumarycznej dowodzi, że elektroda jest odwracalna względem kationu. Równanie Nernsta, zapisane w odniesieniu do reakcji sumarycznej, jest analogiczne do opisującego zmiany potencjału elektrod pierwszego rodzaju:
Odpowiada ono wapniowej elektrodzie pierwszego rodzajuElektrody wapniowe nie mogą być sporządzane w środowisku wodnym ze względu reakcję wapnia z wodą (redukcja z wydzieleniem wodoru). W roztworach niewodnych, nie reagujących z wapniem, elektroda taka jest możliwa do zastosowania..