W 1946 roku wydał analizę zmian kapitalizmu w warunkach gospodarki wojennej, w której przedstawił pogląd, że gospodarki kapitalistyczne po okresie dziesięcioletniego boomu wejdą w fazę kryzysu. Varga był przekonany, że w okresie odbudowy odejście od interwencji państwa w gospodarce będzie odbywać się stopniowo. Na tej podstawie twierdził, że to właśnie stopień interwencji gospodarczej państwa stanie się głównym punktem spornym w walce politycznej pomiędzy dwoma głównymi klasami społeczeństwa kapitalistycznego. Dalej wnioskował, że powstanie demokracja nowego typu, w której: Według Vargi warunki takie mogły zaistnieć zarówno w Europie Wschodniej, jak i Zachodniej, w społeczeństwach agrarnych, jak i przemysłowych, w sferze wpływów sowieckich, jak i amerykańskich. Varga zrewidował teorię imperializmu, uwzględniając obecność ZSRR na scenie politycznej, obalając leninowskie przeświadczenie o nieuchronności wojny między systemami.