Okres powojenny W latach 1946–1947 pracował w oddziałach chirurgicznych szpitali w Łodzi, Lublinie i Tarnowie, będąc awansowanym do stopnia kapitana. Od 1948 do 1952 był asystentem I Kliniki Chirurgicznej Akademii Medycznej w Łodzi, w której otrzymał tytuł doktora nauk medycznych i specjalisty chirurgii ogólnej II stopnia. W latach 1959–1973 pełnił funkcję ordynatora oddziału chirurgicznego Szpitala Miejskiego w Pabianicach. W 1963 przeszedł do rezerwy w stopniu majora. Kolejny awans - do stopnia pułkownika sił zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej - otrzymał w lutym 2009.
Niezależnie od pracy zawodowej czynnie uczestniczył w życiu społecznym. Piastował funkcję radnego Miejskiej Rady Narodowej od 1959 do 1971 (będąc niezależnym i niezrzeszonym). Przez wiele lat walczył o budowę nowego szpitala w Pabianicach.