Jak dotąd nie istnieje żadna praktyczna realizacja zderzaka Łągiewki. Zderzak nie wyszedł poza fazę prototypową. Wynalazek Łągiewki zainicjował powstanie Projektu EPAR, którego najważniejszym zadaniem jest rozwój koncepcji energetycznego przetwornika akumulacyjno-rozproszeniowego (EPAR) i wprowadzenie go do powszechnego użytku. Współtwórcą Projektu EPAR jest Stanisław Gumuła.

W roku 2011 Narodowe Centrum Badań i Rozwoju podpisało umowę o współpracy z EPAR w celu finansowania kosztów sporu z Malcolmem Smithem (Uniwersytet Cambridge) o prawa do patentu.

W 2011 roku twórcy donosili, że trwają prace nad umieszczeniem rozwiązań Łągiewki w barierach drogowych, a testy grupy EPAR wykazały redukcję siły zderzenia o 50–90%, a także, że zaczęto projektować zastosowanie EPAR w kuwejckich tankowcach oraz odbojnicach portowych.

Po 2011 roku aktywność publiczna zespołu ustała. Strona internetowa projektu EPAR przestała działać w roku 2015.

Zarys problemów i krytyka Do efektywnego działania zderzaka wymagane są koła zamachowe o masie zbyt dużej (ponad 300 kg), żeby było opłacalne instalowanie ich w samochodach.