energia miała być wielkością wektorową (podczas gdy w mechanice klasycznej jest skalarną).
W testach przeprowadzanych przez zwolenników zderzaka zazwyczaj porównywali oni działanie urządzenia z pojazdami nie wyposażonymi w żadną inną technologię amortyzacji – w szczególności kontrolowane strefy zgniotu, które są znacznie tańsze w produkcji i nie zwiększają znacząco masy pojazdu. We wszystkich publicznie zamieszczonych nagraniach testów mniejsze przyspieszenie da się wytłumaczyć w sposób całkowicie zgodny z prawami Newtona – w pojazdach testowych do koła zamachowego podłączane są stosunkowo długie i składane wysięgniki zwiększające drogę i czas hamowania. Efekt ten dałoby się też osiągnąć podłączając do wysięgników zwykły amortyzator, a zastosowanie go w samochodach poruszających się po drogach znacznie zwiększyłoby długość i ograniczyłoby manewrowość pojazdu. W pojazdach testowych masa urządzenia stanowi zazwyczaj około połowy masy pojazdu.
Powyższe wady nie przeszkadzają w stosowaniu mechanizmu np. w odbojnicach portowych, gdzie prędkości obiektów są znacznie niższe, a masa kół zamachowych wraz z opcją instalacji wysięgników nie stanowi poważnego ograniczenia, jednak sprawiają one że wynalazek nie spełnia swoich pierwotnych założeń.
Przypisy Wywiad z autorem. Wywiad z twórcami. Wywiad z twórcami. Wywiad z twórcami.
Doniesienie prasowe w TVP, wywiad z twórcami.
Kategoria:Amortyzatory Kategoria:Polskie wynalazki