Bajt Itab (arab. بيت عطاب) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Jerozolimy w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko arabskiej (al-Nakba), po ataku Sił Obronnych Izraela 21 października 1948.
Położenie Bajt Itab leżała wśród wzgórz Judei, w odległości 17 km na zachód od miasta Jerozolima. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 875,7 ha. We wsi mieszkało wówczas 540 osób.
własność gruntów powierzchnia gruntów (hektary) Arabowie 544,7 Żydzi 0 publiczne 331 Razem 875,7
Rodzaj użytkowanych gruntów hektary uprawy oliwek 11,6 uprawy nawadniane 66,5 uprawy zbóż 140 nieużytki 667,8 zabudowane 1,4
Historia Wieś Bajt Itab jest identyfikowana przez historyków z wymienioną w IV wieku przez Euzebiusza osadą Enadab. W połowie XII wieku wieś była lennem Bazyliki Grobu Świętego w Jerozolimie. Istniała tutaj forteca krzyżowców. Po 1161 została sprzedana przez żonę flamandzkiego rycerza Johannesa Gothmana, która została zmuszona sprzedać swoje ziemie w celu zdobycia pieniędzy na okup za swojego męża, wziętego do niewoli w 1157 przez wojska muzułmańskie.