Był nawet gotów wysunąć do tronu nieślubnego wnuka, co dawało pretekst do wojny domowejMałgorzata Dąbrowska, ''Drugie oko Europy. Bizancjum w średniowieczu, Wrocław: Wydawnictwo Chronicon 2015, s. 157.. Andronik III Paleolog miał jednak licznych stronników, rekrutujących się głównie spośród młodych arystokratów: Syrgianes Paleolog, Jan Kantakuzen, Teodor Synadenos i Aleksy ApokaukZygmunt Okniński, Jan Kantakuzen, cesarz wschodnio-rzymski [w:] Księga ku czci Oskara Haleckiego wydana w XXV-lecie jego pracy naukowej, Warszawa 1935, s. 157-159.. Arystokraci mieli zamiar wesprzeć bunt przeciwko resztom władzy centralnej jaką dysponował jeszcze KonstantynopolRobert Browning, Cesarstwo Bizantyńskie, przeł. Grzegorz Żurek, wyborem literatury bizantyńskiej opatrzył G. Żurek, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy 1997, s. 214-215.. Za pieniądze Syrgianes i Kantakuzen otrzymali stanowiska w administracji w Tracji. Wykorzystali je do organizowania oporu przeciw Andronikowi II. Na Wielkanoc 1321 Andronik III opuścił stolicę i stanął na czele armii, zebranej przez jego przyjaciół w Adrianopolu. Armia buntowników pod dowództwem Syrgianesa Paleologa ruszyła na stolice. Andronik II w obawie przed powstaniem w stolicy, pośpiesznie zawarł z wnukiem pokój.