Ticodendron incognitum – gatunek drzewa wyodrębniany w monotypową rodzinę Ticodendraceae. Do kolekcji botanicznych zebrany został po raz pierwszy prawdopodobnie w 1925, ale opisany został dopiero w 1989. Znany jest ze stanowisk rozmieszczonych na obszarze od południowego Meksyku do środkowej Panamy. Rośnie w wilgotnych, górskich lasach na wysokościach od 500 do 2400 m n.p.m.
Morfologia Pokrój Wieczniezielone drzewo dorastające do 25 m wysokości (rzadko wyższe). Pędy z jednokomórkowymi włoskami w kształcie litery T. Liście Skrętoległe, krótkoogonkowe, pojedyncze, owalne do eliptycznych, na brzegu piłkowane w górnej części blaszki. Kwiaty Drobne, bezokwiatowe, promieniste. Męskie zebrane są w pojedynczych lub w kilku pęczkach na nierozgałęzionych lub rozgałęziających się kwiatostanach o długości do 4 cm, wyrastających w kątach liści. Zawierają po 8–10 pręcików wyrastających w 2–4 okółkach, które wsparte są trzema przysadkami. Nitki pręcików osiągają do 3 mm długości. Kwiaty żeńskie wyrastają pojedynczo w kątach liści. Zawierają pojedynczą, górną zalążnię czterokomorową, powstającą z dwóch owocolistków, zwieńczoną dwoma długimi i owłosionymi szyjkami słupka.