László Nagy (ur. 21 października 1949 w Buzsák) – węgierski piłkarz grający na pozycji napastnika. Rozegrał 25 meczów w reprezentacji Węgier, w których strzelił 7 goli.
Kariera klubowa Karierę piłkarską Nagy rozpoczął w klubie Fonyód. W 1965 roku rozpoczął treningi w Újpescie Budapeszt. W 1968 roku awansował do kadry pierwszego zespołu i wtedy też zadebiutował w pierwszej lidze węgierskiej. W zespole Újpestu występował do końca sezonu 1982/1983. Z klubem tym dziewięciokrotnie był mistrzem Węgier w latach: 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1978 i 1979, a dwukrotnie wicemistrzem w latach 1977 i 1980. Pięciokrotnie zdobył Puchar Węgier w latach 1969, 1970, 1975, 1982 i 1983.
W 1983 roku Nagy przeszedł do szwajcarskiego klubu FC Locarno. Grał w nim przez rok i w 1984 roku zakończył karierę piłkarską.
Kariera reprezentacyjna W reprezentacji Węgier Nagy zadebiutował 7 października 1970 roku w wygranym 3:1 meczu eliminacji do Euro 72 z Norwegią, w którym zdobył gola. W 1978 roku został powołany do kadry na Mistrzostwa Świata w Argentynie. Na Mundialu zagrał w trzech meczach: z Argentyną (1:2), z Włochami (1:3) i z Francją (1:3). Od 1970 do 1980 roku rozegrał w kadrze narodowej 25 meczów, w których strzelił 7 goli.